Tot ik in je kus ben

Je streelt mijn slapen. Ik stotter
tot er vogels uit mijn pratenen vallen.
Fladderende afleiding, sproetjes in je gezicht, ik
zegje kwetterend mijn liefsteliefde toe.
Zo hikt en spattert't repeterend 'Ik hou van je': als

zeg als vraag als troost als lust als kan-ik-nog-iets-voor-je-doen
als wijs als lach als samen-schommelen-in-de-zon-of-nee-beter-in-de-warme-regen
mijn hakkelende langspeelplaat waar taal gebonden tot enkele woorden

('Mijn voetafdruk doet pijn.' 'Zal ik je voeten doen?'
'Alsjeblieft.' 'Of kussen. Kan ook.')

Ik streel je. Tot ik in je kus ben.