Je fijnste

Toen zat je gehurkt. Blote voeten op de natte grond. De regen stopte niet. Van langs je doorweekte haar, werden je kleren doorzichtig. Dichtgetimmerd in een kist van weer. Toch tikte onophoudelijk het aandringen.

Tussen lippen en aarde schiep je de warme wereld. Waar de wind zachtjes streelt en sust. Dat het wel goed zal komen. Kijk, tussen je voeten als je lang blijf staren zie je leven bewegen.

Je fluisterde om me. Wat roepen was. Maar ik was nog ondergronds.

 

Nu balt het onderhuids. Schokgolven drijven je over me, brandend uit je onderrug. Je huid glinstert. Je huid huilt. Hees en vol, schor van jaren.

Vroeg in de avond roken we. We zitten aan tafel, staren naar elkaar. Tussen lippen en blikken in het ritme van te zwijgen staren we naar de geheimen. Je pakt mijn hand, legt die op je borst.

Je drukt. Je hart klopt in mijn palm. Je blik, het turen.

 

Ik knik.

copyright photo (?) Make up & hair: Alex LaMarsh