Mijn Toermalijn

Ze hadden schelpen aan de muur gehangen
met een lamp erin. In het licht kon je de zee horen. 

#

Het is later. De lampen zijn aan.
Ze zijn vroeg naar bed gegaan
maar konden niet slapen. 
Hij had kramp in zijn kuiten,
zij zag de maan.

Ze vrijden en kregen de slappe lach.
Hij las haar voor uit een boekje
waar ze samen woorden uit krasten
totdat ze hun zinnen kregen.

#

Hij legde zijn hoofd in haar schoot
en huilde. Ze streelde zijn haar.
Het plafond was een beetje laag

en ook een beetje hoog, ze bedacht
hoe zijn tranen het bed zouden lichten
hoe ze dan, platgedrukt tussen kussen
en steen, hem zou verlossen.

Dan heeft hij even praatjes,
de koning van de speelplaats,
dan valt hij in slaap.

#

In zijn vingertoppen
zitten sneetjes van papier.

#

Ze telt zijn grijze haren, nu elke dag
een paar meer. Ze herinnert.
De maan gaat. Het is eb.
Ze valt langzaam in slaap.

 


painting by CarlyBird