Er zal een orkaan komen

We laten onze lijven in de branding.

     Een dans van vangen, op rand van barsten.

     Noch ongeloof noch onmacht,

We wassen onze voeten.

     toch likt gisteren ranke lijnen van je konen

     waar ik om woon. Ik knoop van wat hier ligt om je heen.

We zien de zon in zee.

     In de verte tolt dof de tango

     vol wrakhout, zand en poppenbenen.

We zwemmen en verdrinken niet.    

     Je ziet en zegt: "Er zal een orkaan komen met mijn naam."

     "Maar deze is dat niet."