Ze ligt,

Ze ligt,

keek even op het balkon en liet zich
omvatten De klimplant drukte door
de hor, vol van licht, opgewonden
hier zijn lome honger te verlossen
Zonder stop Ongeremd

Van de wanden slipten schilderijen,
foto's tot de grond ze tikte De lijsten
knapten Het viel haar op: het is windstil
onder mij Zonder kader

raakt het papier haar zó, zo In de scherven
praten beelden elkaar na Ze komt boven,
omhult haar ademhaling met mijn naam
Haar vingers laten los ze glijdt op
de stenen vloer Over haar borsten
blinkt het licht De malende bladen
van de fan Ik laat haar slapen

Artwork by Hanna Kim

Artwork by Hanna Kim