Stil maar

Stil maar

Je ziet,
weet te zwijgen,
de stilte
laten proeven.

De kamer ruikt naar vrijen.
Zijn verleden leeft
in zijn handen. Ontglipt
hem in je blik.
Hier is liefde een schaduw
die in je voetstappen gaat,
er op uit je te laten
struikelen.

Je ziet in de spiegeling
hoe hij je ogen ontwijkt
als je aan tafel,
je hand op je hand in je schoot
met de stilte
eronder opgewonden
hem aanstaart via het raam.

Je laat
alles in
de stilte.
En nu ben je bij mij.